Zapraszamy na spektakl taneczny w ramach cyklu CHOREOTOPIE, którego kuratorem jest Marek Gluziński.
Nasz projekt promuje wizję społeczności jako dynamicznego procesu przepływu i transformacji, odrzucając statyczne myślenie o tożsamości na rzecz elastyczności. Podstawowym przedmiotem tego programu jest poszukiwanie możliwości zwiększania lokalnej rezyliencji wobec wyzwań współczesności, takich jak polaryzacja społeczna, kryzysy psychiczne i cyfryzacja więzi. Chcemy budować odporność społeczną za pośrednictwem sztuki, dzięki praktyce, twórczemu namysłowi, uważności, przez ruch i spotkanie.
„Publika” to spektakl taneczny, podczas którego widzowie i widzki wchodzą na scenę i wraz z performerkami podejmują działanie. Publiczność bierze udział w przedstawieniu, we wspólnym tańcu, ale przede wszystkim – w spotkaniu i doświadczeniu bycia razem w określonej przestrzeni i czasie. Gromadząc się, wnoszą też swoje indywidualne wybory i potrzeby. Jak one wpływają na całą konstelację „Publiki”?
Punktem wyjścia jest podwójne znaczenie słowa „publika”, które można odnieść do innych określeń: „respublika” oznacza to, co wspólne i oparte na relacji, a z kolei wyraz „publiczność” sprowadza widownię do zmysłu wzroku. W proponowanym działaniu interesujące jest to, jaką publikę może uruchomić choreografia.
O ile taniec jest tutaj rozumiany jako ruch życia, właściwość bycia w ciele, o tyle choreografia staje się formą ustanawiania konstelacji bycia razem, układów i ugrupowań. W tym sensie jest więc narzędziem budowania relacji i wspólnot.
Chcemy sprawdzić, w jaki sposób publiczność może zostać ustanowiona inaczej niż jako widzowie i widzki. Czy jako wspólnota może uruchamiać także inne zmysły i funkcje języka, a w konsekwencji wytworzyć nowy potencjał polityczny i publiczny choreografii, a może raczej rozpoznać swój źródłowo zawsze już choreograficzny charakter?
„Publika” jest cielesnym doświadczeniem i przyjemnością płynącą ze wspólnego ruchu.
Twórcy:
Choreografia, performans: aleks borys
Choreografia, performans: Maria Stokłosa
Scenografia, projekt kostiumów: Alicja Bielawska
Konsultacje dramaturgiczne: Dorota Sosnowska
Konsultacje dramaturgiczne, performans: Katarzyna Sztarbała
Asystentka scenografki, performans: Katarzyna Kalinowska
Produkcja: Zuzanna Kubiak
Inspicjent: Łukasz Jóźków
Światła: Patryk Adamski
Realizacja dźwięku: Adrian Hutyriak
Realizacja kostiumów: Sylwia Szefer, Anna Fedorowicz
Rekwizytor, wykonanie elementów scenografii: Grzegorz Karkowski
Garderobiana: Daria Perzyna
Rezydencje: Contemporary Art Space Kutomo/ Ehkä-production
Produkcja: Nowy Teatr
Koprodukcja: Teatr Łaźnia Nowa, Teatr im. Stefana Żeromskiego w Kielcach
Spektakl powstał w ramach trzeciej edycji Poszerzania pola, choreograficznego programu realizowanego przez Nowy Teatr w Warszawie, Teatr Łaźnia Nowa w Krakowie oraz Teatr im. Stefana Żeromskiego w Kielcach. Kuratorką programu jest Joanna Leśnierowska.
W spektaklu zostały wykorzystane następujące utwory muzyczne:
- „Good Time Girl”, słowa i muzyka: Charlie Barker, Sophie Hawley-Weld, Tucker Halpern
- „A View from the Window for tape”, muzyka: Elżbieta Sikora
- „Bach’s Air”, muzyka: Delia Derbyshire
- „Mu ONDINATA. Songs for Ondine”, słowa i muzyka: Joanna Halszka Sokołowska
- „Nie pytaj o Polskę”, słowa i muzyka: Grzegorz Ciechowski
Daty pokazów:
29 marca 2026 | godz. 16:00
30 marca 2026 | godz. 18:00
Czas trwania: 3 godz.
Miejsce: Centrum Sztuk Performatywnych Instytutu Grotowskiego
Po obu pokazach odbędzie się spotkanie z twórczyniami i twórcami spektaklu
